شهدای شهر باغبادران در شعر علی بشارت شفیعی Reviewed by Momizat on . باز دلم مست و هوائی شده                      وه که چه با شور و نوائی شده آمده میعاد به خون خفتگان                        شمّه ای از عشق به ما گفتگان هشت گل از ب باز دلم مست و هوائی شده                      وه که چه با شور و نوائی شده آمده میعاد به خون خفتگان                        شمّه ای از عشق به ما گفتگان هشت گل از ب Rating: 0
شما اینجا هستید:خانه » اخبار » شهدای شهر باغبادران در شعر علی بشارت شفیعی

شهدای شهر باغبادران در شعر علی بشارت شفیعی

شهدای شهر باغبادران در شعر علی بشارت شفیعی
Print Friendly, PDF & Email

باز دلم مست و هوائی شده                      وه که چه با شور و نوائی شده

آمده میعاد به خون خفتگان                        شمّه ای از عشق به ما گفتگان

هشت گل از باغ زمان چیده شد                  معجزه قرن پسندیده شد

دسته ای از راهروان بهشت                         بال گشودند میان بهشت

یک به یک از عرش چه گلچین شدند              حامی ناموس و ره دین شدند

راضیه مرضیه بر کامشان                              یاور مهدی است همه نامشان

هفت خط جام الهی شدند                         دشمن پستی و سیاهی شدند

ما که ندانیم چه ها دیده اند                       در وسط شمس ، ضحی دیده اند

یاد کن از آنهمه مردان مرد                         رستم دستان شده در هر نبرد

یاد کن از جمله شهیدان شهر                    یاد کن از بیشه شیران شیر

ناد علی ترکی ما را بگو                                معدن احسان و صفا را بگو

کاوه و عباسی و هم باغیان                         فتحی و پولادی کرباسیا

احمدیان ، باقری ، نوربخش                          نوری هدی را همه جا کرده پخش

دشمن ضحاک ، یل کاویان                           فخر به لنجان شده باغ آذران

محسن ما را بگو آن ذوالفقار                         رفت ز دل یکسره صبر و قرار

باز به مسعود امیری نگر                            سوخت چو پروانه همه پا و سر

یاد حمید و فرج الله شمس                          داد زنان گوی ، نه با صوت همس

احمد شمس آن یل میدان جنگ                     عرصه به دشمن بسی آورد تنگ

آن که فرامرز و بابایی است                           پادشه کشور دانایی است

آن که امیری و محمدرضاست                       یکسره تسلیم رضای خداست

آن که سماعی بود و شیرزاد                             مادر او بچه خود ، شیر زاد

یاد کن از احمد روشن چراغ                            مثل و نظیرش تو نداری سراغ

پر شده از عطر شهیدا                               کشور ما و همه استان ما

پیشرو لشکر دانایی است                              آنکه خودش محسن خرازی است

همت آن همت دانا ببین                             از قدمش فخر کنان شد زمین

شیر صفا خورد ز پستان                                  شیرودی گشت و نگهبان عشق

دکتر چمران چو جمالش بدید                       شربتی از پیک اجل سر کشید

دفتر آوینی از آن روزها                               خاطره ها گفت فراوان به ما

از که بگویم؟ چه بگویم دگر؟                      بس کن و خاموش بمان ای پسر

دارخوین دار بقاشان شده                            قدس که داروی شفاشان شده

شربت دهلاویه شیرین چو قند                       نعره مجنون چه قدر دلپسند

فکّه شده مکّه و سنگر ، حرم                          خون بدن ، آب وضو لاجرم

قبله شان کوی حسین است و بس                     رهبرشان پیر خمین است و بس

 

******************

وداع مادر با فرزند شهیدش

مادر : ای پسر عشق کجا می روی؟                                             خنده زنان سوی خدا میروی؟

صبر که یک لحظه نگاهت کنم                                                  آینه هستی تو و آهت کنم

سر: مادر من گریه و غم از چه روست؟                                          باز هوای وطنم آرزوست

سرور من چشم به راه من است                                                 منتظر عفو گناه من است

میروم آنجا که براتم دهند                                                        در سحر از غصه نجاتم دهند

مادر من! منتظر من بمان                                                      پشت سرم آیه الکرسی بخوان

زود می آیم به خدا غم نخور                                                   چشم خودت را نکن از اشک ، پر

مادر: ای پسرم! قول تو دادی به من                                             زود بیا جان حسین و حسن

تا که ببینم ز تو دامادیت                                                          در وسط باغچه شمشادیت

بعد دو ماهی که گذشت آن پسر                                               بی حرکت باز رسید از سفر

مادر و خواهر ، پدر و همسرش                                                   حلقه گرفتند به دور و برش

مادر او رفت جلو بی قرار                                                           چاوشی خواند به صد اضطرار

ای پسرم! خوب حنا بسته ای                                                    خون حنا ز کجا بسته ای؟

نقل عروسی به سرت ریختم                                                     با کف و کافور بیامیختم

چون کت دامادی تو شد کفن                                                 پس چه مبارک بدن است این بدن

حلقه ای از نامزدیت کجاست؟                                                 راست بگو ، آن هم پیش خداست؟

جشن عروسی تو را مردمان                                                     شرکت کردند همه این زمان

حجله تو ، تخته تابوت توست                                                 ضجه ما تنبک هم سوت توست

ای همه هستی زتو پیدا شده                                                 گل پسرم باز هویدا شده

یوسف من از ته چاه آمدی؟                                                  دست علی باد به همراه تو

اینکه ماییم و غم و خاطره                                                    بغض شکسته وسط حنجره

آلبوم عکس شهیدان همه                                                    دارد با ما همه جا زمزمه

وای به ما گر برود یادم                                                      آنهمه مردانگی از راستان

کاش که از جملگی مردمان                                                 شافع گردند و هوادارمان

روز قیامت که شفاعت کنند                                       کاش نگاهی به بشارت کنند

دست بگیرند و نجاتش دهند                                         جرعی ای از آب حیاتش دهند

این اشعار توسط شاعر جوان شهر باغبادران در مراسم شب شعر و خاطره که به همت پایگاه مقاومت بسیج مسجد جامع  در هفته دفاع مقدس در مسجد جامع شهر  برگزار گردید و همچنین در مراسم عطر افشانی قبور شهدا و  جلسه هفتگی هیئت انصار المهدی (عج) جوانان و نوجوانان باغبادران در گلستان شهدای شهر باغبادران قرائت گردیدکه مورد تحسین و استقبال حاضرین واقع شد.

 

ارسال یک دیدگاه

بازگشت به بالا